EEN VOORBESCHOUWING

In 2018 kreeg een strofe van dit gedicht van het IJsselland Ziekenhuis een plekje op de muur van de Dagverpleging.

Een voorbeschouwing

De oude stad strekt zich uit
en laat haar wervels kraken
haar vergezicht duikt verfrist
op uit een wollen ochtendmist

ze wappert wolken van de daken
laat zonlicht spelen in de straten
gestroomlijnd spiegelt ze in water.
Jong gras ontworstelt zich uit aarde,

drinkt IJssel uit bebouwde kommen
en metro’s roffelen de trommen
‘de-groenste-stad-de-groenste-stad!’
overal waar zij zich maar regelrecht verheft

langs de oevers, dag en nacht
bewerkt ze velden tot een mat
plant in elke hoek een bomenvlag
haar singels worden buitenlijnen

rondom komen langs tribunes
een brassband en nog meer muziek,
een koperwiek zingt voor publiek
dat haar parfum bloesemt in een prunus.

Tot slot, met echo’s uit het stadsverleden
stemt zij de doelen af op heden.
Dan, schalt het startsein luid voor ieder
en met het warmgelopen team

begroet zij de arbiter
op het veld dat bouwgrond is
voor een samenspel van jaren
hij presenteert het nieuw begin

dat in haar handen stuitert
ze plaatst het
op de middenstip
– de openbare ruimte.

Miranda de Haan, stadsdichter van Capelle aan den IJssel
januari 2016, ter gelegenheid van het nieuwe jaar.

Dit gedicht is als een van zes stadsgedichten opgenomen in de stadsgedichtenbundels (2016 en 2017) van Uitgeverij Kontrast. De bundels zijn uitgegeven ter gelegenheid van de jaarlijkse Stadsdichtersdag te Lelystad.